The blog of Master and Phd students.
Exchange of views, sharing of resources among the members of the group (http://hepnet.upatras.gr), literature and documents database.
Ανταλλαγή σκέψεων, απόψεων, υλικού και σχολίων μεταξύ της ομάδας του Δικτύου για τις Πολιτικές της Ανώτατης Εκπαίδευσης (http://hepnet.upatras.gr)
Σάββατο 27 Ιουνίου 2009
Ετήσια έκθεση ΑΔΙΠ
Καλημέρα σε περίπτωση που ενδιαφέρει κάποιον στην ιστοσελίδα της ΑΔΙΠ http://www.adip.gr/index_gr.html έχει αναρτηθεί η ετήσια έκθεση για την ποιότητα στην ελληνική ανώτατη εκπαίδευση Καλημέρα σε όλους Άγγελος
Το ενδιαφέρον Αγγελε, Μαριάννα, πιθανόν Αντιγόνη, Λεωνίδα αλλά και υπόλοιποι είναι ότι εξετάζοντας το θέμα "ποιότητα" στην ελληνική πολιτική, είτε για την πρωτοβάθμια είτε για την ανώτατη, βρίσκεις εξαιρετικές και ενδιαφέρουσες σταθερές. Για παράδειγμα το ότι για την εκάστοτε πολιτική εξουσία εκείνο που μοιάζει σημαντικό είναι να λέει στο εξωτερικό ότι εφαρμόζει τις κοινές αποφάσεις χωρίς στην πραγματικότητα να ενδιαφέρεται για την εσωτερική (εντός της χώρας) εφαρμογή τους...
Τό στοιχείο αυτό το βρίσκω στα δεδομένα μου, παρόλο που δεν αφορούν άμεσα την ποιόητα - αν και οπωσδήποτε σε κάποιο σημείο την αγγίζουν- νομίζω ότι προκειται για μια 'συμπεριφορά' που τη συναντάμε σε όλες τις πολιτικές- προγράμματα, αξιολόγηση, κινητικότητα κτλ Το 'δεν ενδιαφέρονται' καταλαβαίνω ότι ανάλογα με τη θεωρία μεταφράζοται σε άλλα πράγματα για την ανάλυση των πολιτικών. Ωστόσο τελικά φτάνουμε στην έννοια της ποιότητας και σε αυτό που προωθείται από τις πολιτικές ως audit culture
Προφανώς Αντιγόνη το "δεν ενδιαφέρονται" δεν είναι το τελικό συμπέρασμα είναι ίσως μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση. Αν δούμε όλη αυτή την πολιτική ως "μηχανισμό αλλαγής" τότε από εκεί και πέρα μπορούμε να προχωρήσουμε και να μετατρέψουμε το "μη ενδιαφέρον" σε "μηχανισμό αντίστασης". Οπότε από εδώ υπάρχουν δύο διαφορετιές διασταυρώσεις/πορείες. Μια για τη θεωρητική ερμηνεία (μάλλον θεωρητικές ερμηνείες) και μια για την κρίση της υλοποιούμενης πολιτικής. Στη δεύτερη περίπτωση η κρίση "θετική/καλή" (αντίσταση) ή "αρνητική/κακή" (αντίσταση) τελικά είναι ιδεολογική ή έστω προσωπικής θέσης και στάσης (που παρόλα αυτά εκφράζει συμφέροντα...).
Το ενδιαφέρον Αγγελε, Μαριάννα, πιθανόν Αντιγόνη, Λεωνίδα αλλά και υπόλοιποι είναι ότι εξετάζοντας το θέμα "ποιότητα" στην ελληνική πολιτική, είτε για την πρωτοβάθμια είτε για την ανώτατη, βρίσκεις εξαιρετικές και ενδιαφέρουσες σταθερές. Για παράδειγμα το ότι για την εκάστοτε πολιτική εξουσία εκείνο που μοιάζει σημαντικό είναι να λέει στο εξωτερικό ότι εφαρμόζει τις κοινές αποφάσεις χωρίς στην πραγματικότητα να ενδιαφέρεται για την εσωτερική (εντός της χώρας) εφαρμογή τους...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤό στοιχείο αυτό το βρίσκω στα δεδομένα μου, παρόλο που δεν αφορούν άμεσα την ποιόητα - αν και οπωσδήποτε σε κάποιο σημείο την αγγίζουν- νομίζω ότι προκειται για μια 'συμπεριφορά' που τη συναντάμε σε όλες τις πολιτικές- προγράμματα, αξιολόγηση, κινητικότητα κτλ
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο 'δεν ενδιαφέρονται' καταλαβαίνω ότι ανάλογα με τη θεωρία μεταφράζοται σε άλλα πράγματα για την ανάλυση των πολιτικών. Ωστόσο τελικά φτάνουμε στην έννοια της ποιότητας και σε αυτό που προωθείται από τις πολιτικές ως audit culture
Προφανώς Αντιγόνη το "δεν ενδιαφέρονται" δεν είναι το τελικό συμπέρασμα είναι ίσως μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση. Αν δούμε όλη αυτή την πολιτική ως "μηχανισμό αλλαγής" τότε από εκεί και πέρα μπορούμε να προχωρήσουμε και να μετατρέψουμε το "μη ενδιαφέρον" σε "μηχανισμό αντίστασης". Οπότε από εδώ υπάρχουν δύο διαφορετιές διασταυρώσεις/πορείες. Μια για τη θεωρητική ερμηνεία (μάλλον θεωρητικές ερμηνείες) και μια για την κρίση της υλοποιούμενης πολιτικής. Στη δεύτερη περίπτωση η κρίση "θετική/καλή" (αντίσταση) ή "αρνητική/κακή" (αντίσταση) τελικά είναι ιδεολογική ή έστω προσωπικής θέσης και στάσης (που παρόλα αυτά εκφράζει συμφέροντα...).
ΑπάντησηΔιαγραφή